Pokazywanie postów oznaczonych etykietą bez mięsa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą bez mięsa. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 4 lutego 2019

Jak dobrze wiecie uwielbiam pasty kanapkowe. Są niesamowicie szybkie w przygotowaniu i zawsze można eksperymentować z dodatkami zmieniając smak podstawowej pasty. To niekończące się pole do popisu. W ten sposób za każdym razem możesz mieć inną pastę!

Dzisiaj mam dla Was coś, co mnie samą zaskoczyło swoim oryginalnym smakiem. W domu nie było żadnej fasoli w puszce, brakowało także batata czy marchewek. Mój wybór padł na pieczarki i słonecznik, który często gości w mojej kuchni - w ten sposób powstała smakowita pasta na kanapki.


Do przygotowania pasty potrzebujesz:
  • 1 niewielka cebulka
  • 100 gramów łuskanego słonecznika
  • 1 łyżka oleju
  • około 5 pieczarek (to będzie minimalnie ponad 100 gramów)
  • sól, pieprz
  • ewentualnie jako dodatek wzbogacający wartości odżywcze: olej tłoczony na zimno, np. z wiesiołka

Odmierzoną ilość łuskanego słonecznika wrzucam na rozgrzaną, suchą patelnię i prażę aż do zarumienienia. Uważajcie, aby słonecznik się nie przypalił! Po przyprażeniu odstaw do wystygnięcia. 


Cebulkę i pieczarki pokrój - może być w piórka. Cebulę zeszklij na oleju, dodaj do niej pieczarki i podsmażaj, aż nieco odparuje z nich woda. 


Słonecznik oraz pieczarki z cebulką przerzuć do malaksera z ostrzem "S". Całość zmiksuj na gładką masę. Jeśli pasta będzie za sucha dodaj wody i oleju tłoczonego na zimno. Do pasty dodaj sól i pieprz do smaku.


Pastę przełóż do słoiczka i patrz, jak w zadziwiającym tempie znika z lodówki. Pastę można przechowywać w lodówce do tygodnia, ale gwarantuję, że zniknie o wiele, wiele szybciej. 

A Wy? Przygotowujecie domowe pasty kanapkowe czy stawiacie na kupne i wolicie oszczędzić sobie trochę czasu? 

Czekam na Wasze komentarze!

piątek, 21 grudnia 2018

Cześć!

Jak wiecie, eksperymentuję ostatnio z pastami kanapkowymi i idzie mi coraz lepiej i smaczniej. Dziś przedstawię Wam przepis na kolejną pastę kanapkową z użyciem prażonego słonecznika, o którego właściwościach już Wam opowiadałam.


Do przygotowania pasty słonecznikowo-oliwkowej potrzebujesz:


  • 100 g zielonych oliwek (bez pestek) – ja wybrałam zwykłe oliwki, ale możesz dodać również te z pastą paprykową, 
  • pół szklanki pestek słonecznika,
  • 1 łyżka posiekanych ziół (tymianek, bazylia, tymianek, szczypiorek),
  • 1 łyżka oliwy z oliwek,
  • pieprz,
  • prażone pestki słonecznika (mogą to być również pestki dyni lub prażony sezam),


Zalej pestki słonecznika gorącą wodą i odstaw na minimum 30 minut, aby zmiękły. Odcedź oliwki z zalewy oraz namoczony słonecznik.


Przełóż oliwki oraz słonecznik do naczynia do blendowania i blenduj na jednolitą pastę (ja lubię, jak pasta jest chrupiąca, dlatego nie przesadzałam z rozdrabnianiem składników). Jeśli chcesz uzyskać bardziej kremową konsystencję, dodaj do pasty łyżkę wody.


Dodaj posiekane zioła, oliwę oraz pieprz i miksuj. Podawaj ze świeżym pieczywem, posypując prażonymi pestkami słonecznika. Przepis na prażony słonecznik możecie znaleźć w poprzednim wpisie.




Pasta ma wyrazisty, ale delikatny smak. Nie wymaga ani odrobiny soli, ponieważ oliwki są dość słone.

Już dawno szukałam przepisu na pastę z oliwek. Próbowałam takiej pasty kupowanej w sklepie, ale nie umywa się od tej, zrobionej własnoręcznie. Smak pasty zależy od rodzaju oliwek, jakie wybierzecie. Następnym razem spróbuję tego przepisu dodając do niego oliwki z migdałami.

A Wy, próbowaliście już pasty oliwkowej? A może macie w swoim przepiśniku całkowicie inny przepis, który warto wypróbować? Czekam na Wasze wiadomości!

Smacznego!

niedziela, 16 grudnia 2018

Cześć!

Przyznaję się bez bicia, że nie po drodze było mi z korzeniem selera. Zazwyczaj kojarzył mi się z niepotrzebnym warzywem w rosole, z czymś, czego nie da się po prostu polubić. Nawet nie wiecie, jak bardzo się myliłam.

Fakt, musiało minąć kilka dobrych lat, abym zdecydowała się na skosztowanie selera. Ale właśnie nie ugotowanego, ale upieczonego. Dzięki takiemu przygotowaniu seler ma naprawdę inny smak, jest aromatyczny, słodki, ale dobrze przyprawiony zmienia się w coś wytrawnego. 

Seler działa moczopędnie, uspokajająco, przeciwzapalnie, usuwa szkodliwe produkty przemiany materii, pobudza apetyt, co jest szczególnie ważne przy niejadkach, obniża ciśnienie. 

Ciekawi mojego przepisu na pastę kanapkową z selera?

Do jej wykonania potrzebujecie:

  • średni korzeń selera
  • 2-3 ząbki czosnku
  • 3 łyżki oliwy
  • sól
  • pieprz
  • łyżka czarnuszki



W pierwszym kroku rozgrzewam piekarnik do około 170 ℃, grzanie góra-dół.

Korzeń selera myję i obieram ze skórki. Całość kroję na mniejsze plastry, aby szybciej się upiekło. Na blachę układam folię do pieczenia, nakładam seler, nakładam obrane i przekrojone na pół ząbki czosnku, całość skrapiam oliwą. Wsadzam do rozgrzanego piekarnika na około 30 minut. Seler powinien być naprawdę miękki. Wyciągam i zostawiam do wystygnięcia.


Do pojemnika, w którym będę blendować wrzucam wszystko, co było pieczone w piekarniku. Dodaję sól i pieprz do smaku oraz oliwę (około jednej łyżki). 


Całość blenduję na gładką masę, do uzyskania pożądanej konsystencji. Po zblendowaniu dodaję czarnuszkę i resztę mieszam ręcznie. 


Gotową pastę przekładam do wyparzonych słoiczków i przechowuję w lodówce. Pasta kanapkowa z selera jest naprawdę aromatyczna, lekko pikantna dzięki zastosowaniu pieprzu i naprawdę wyjątkowa poprzez wyczuwalną nutę czosnku.

Dlaczego właśnie seler? Wybrałam warzywo, z którym jeszcze nie miałam okazji współpracować. Miałam ochotę poznać nowy smak i przekonać się do czegoś, z czym długo walczyłam. Seler posiada bardzo dużo witamin - przede wszystkim witaminy C, fosforu, witaminę B3.

To jak? Może i Wy przekonacie się do korzenia selera?

piątek, 7 grudnia 2018


Cześć!

Już wspominałam Wam wcześniej, że polubiłam pasty kanapkowe, więc tym razem przedstawię Wam przepis na klasyczną pastę jajeczną. Przepis jest bardzo prosty i szybki, a pasta naprawdę pyszna. Jest to jeden z przepisów o minimalnej ilości składników.


Do przygotowania pasty potrzebujesz:
  • 4 jajka ugotowane na twardo,
  • 1-2 łyżki majonezu (najlepiej, aby był to majonez domowy),
  • szczypiorek (można użyć również rzeżuchy),
  • sól i pieprz do smaku.

Ugotowane na twardo jajka kroimy w małą kosteczkę (ja nie lubię dużych kawałków jajka w paście, dlatego kroję je bardzo drobno), doprawiamy solą i pieprzem oraz dodajemy majonez. Na koniec dodajemy posiekany szczypiorek lub rzeżuchę, mieszamy i smakujemy! Najlepiej smakuje ze świeżą bułeczką lub chrupiącą bagietką.


Jak widzicie pasta jest banalnie prosta i szybka. Równie pysznie smakuje bez szczypiorku i nieraz zdarza mi się robić ją także w uboższej wersji.

Do pasty jajecznej można również dodać innych składników, np. cebulki, serka topionego lub suszonych pomidorów. Ja planuje jeden z takich eksperymentów i niedługo się z Wami nim podzielę.


Mam nadzieję, że pamiętacie mój szybki przepis na wegańską pastę z białej fasoli. Jak już Wam wspomniałam, warto poeksperymentować ze smakami, bo nieraz nowy składnik może całkowicie odmienić smak znanego dania.

A Wy, jakie pasty kanapkowe lubicie najbardziej?

czwartek, 15 listopada 2018

Cześć!

W dzisiejszym wpisie na blogu przedstawię Wam mega szybki i przyjemny przepis na pastę kanapkową. Ostatnio coraz częściej w kuchni eksperymentuję z pastami kanapkowymi, bo dzięki temu jestem w stanie poznać nowe smaki, o których wcześniej nie miałam nawet pojęcia. 

Szczerze przyznaję się Wam, że nigdy wcześniej nie wykorzystywałam w kuchni białej fasoli, ale od dzisiaj będzie przeze mnie bardziej doceniana. 


Do przygotowania tej pasty potrzebujesz:

  • puszka białej fasoli
  • 2-3 łyżki oleju tłoczonego na zimno (u mnie olej z wiesiołka)
  • 2 łyżeczki z soku z cytryny
  • 2 czubate łyżki dobrego chrzanu
  • pół łyżeczki majeranku
  • 1/4 łyżeczki tymianku
  • sól i pieprz

Białą fasolę wrzucamy na sitko, płuczemy. Fasola nadaje paście fajnej konsystencji - warto się do niej przekonać. 


Wybrałam chrzan, który w swoim składzie nie ma ani mleka, ani śmietanki - dlatego jest to wersja w pełni wegańska. 


Wszystkie składniki umieszczamy w pojemniku do blendowania - całość blendujemy na gładką masę.


Całość po zblendowaniu nie wygląda zbyt apetycznie - wiem, ale uwierzcie mi na słowo - jest pysznie! 

Biała fasola zawiera sporo białka roślinnego, można z niej zrobić wiele wspaniałych potraw, na słono i na słodko, a nawet upiec ciasto. Zblendowana fasola nadaje ciekawej konsystencji i jest nieodłącznym elementem wegańskiej kuchni :)

niedziela, 28 października 2018

Cześć! 

Robienie jakichkolwiek przetworów nigdy nie było moją mocno stroną, no chyba, że przetworem nazwiemy mega popularne ogórki małosolne (o których wpis pojawił się już tutaj). Pomysł na salsę meksykańską powstał w mojej głowie nie przez przypadek. 

Od zawsze lubiłam ostre przekąski, dania a czasami nawet i desery, połączenie czekolady z chilli jest niesamowicie smaczne. 


Naga Jolokia (bo o niej dzisiejszy wpis) wpadła w moje ręce celowo. Chciałam sprawdzić, jak mój organizm zareaguje na coś tak ostrego oraz jak bardzo nie doceniałam kefiru :) Naga Jolokia zaliczana jest do jednej z najostrzejszych papryczek świata - słusznie!


Tak prezentuje się dno opakowania od papryczek, z których miałam okazję przygotować salsę - coś, czego szybko z pewnością nie zjem. Jak widzicie, nasza papryczka znalazła się na samej górze skali ostrości.


Papryczki osiągają wielkość około 5-6 cm długości i 2-3 cm szerokości. Do zrobienia salsy wykorzystałam jedynie 4 papryczki widoczne na zdjęciach powyżej. W zupełności wystarczyło to, by całość była piekielnie ostra i smaczna! 


Do przygotowania salsy potrzebujecie:

  • 2,5 kg krojonych pomidorów w puszce (wraz z ich sokiem)
  • dwie papryki słodkie czerwone
  • 4-5 mniejszych cebul
  • sok z dwóch limonek
  • 6 ząbków czosnku
  • 4 papryczki Naga Jolokia
  • sól do smaku
  • cierpliwość

Puszkę z pomidorami otwieramy. Całość przekładamy do sporego garnka, dodajemy cały czosnek oraz ostre papryczki. 


Całość dokładnie blendujemy, robimy to na zimno. Odpalamy płomień pod garnkiem i całość zagotowujemy. 


W międzyczasie cebulkę i paprykę słodką kroimy w drobną kostkę. Całość nadal gotujemy. Cebula i papryka będą dodawane dopiero w ostatnim etapie, po to, aby się nie rozgotowały, a pozostały soczyste i chrupiące. 


Naszą salsę gotujemy najpierw pod przykryciem około 30 minut. Później pokrywkę ściągamy i gotujemy około 1,5-2 h po to, aby całość zredukować (musi to być konsystencja gęstego sosu, a nie zupy). 


Po tym czasie do całości dodajemy paprykę oraz cebulkę, sok z limonek, sól do smaku. Wszystko mieszamy. Salsa jest gotowa!

Aby salsa przetrwała z nami okres zimowy i zawsze mogła być pod ręką, jako dodatek do dipów, sosów, zup, dań jednogarnkowych zawekowałam ją. 

Wyparzyłam kilka słoików oraz pokrywki. Umieściłam w nich meksykańską salsę, dokładnie zakręciłam słoiki. W garnku dno wyłożyłam bawełnianą ściereczką, ustawiłam słoiki tak, aby się nie dotykały. Zalałam wodą, zagotowałam. Słoiki gotowały się około 10-15 minut. Po czym wyciągnęłam je z garnka, osuszyłam ściereczką, owinęłam ręcznikiem i zostawiłam w nim na noc. Nad ranem słoiki były już zawekowane i gotowe do przechowywania. 

A Wy? Wekujecie coś? Starcie się robić zapasy, czy raczej nie lubicie takiego podejścia i zawsze wszystko robicie na świeżo? Czekam na Wasze komentarze! 

poniedziałek, 22 października 2018

Cześć! 

W dzisiejszym wpisie pojawi się coś, co totalnie mnie zaskoczyło. Jak już Wam wcześniej pisałam, nie przepadałam nigdy za zupami krem i jakoś tak nie było nam po drodze. Obecnie poznaję nowe smaki i koniecznie muszę Wam przedstawić przepis na tę zupę z pieczarek! 


Składniki potrzebne do przygotowania zupy:

  • 2 spore ząbki czosnku
  • 2 cebule
  • olej do smażenia (u mnie ryżowy)
  • 700 g pieczarek
  • 400 ml wrzątku
  • łyżeczka majeranku
  • szczypta kurkumy
  • pół szklanki mleka kokosowego (tego w puszce, zwróćcie uwagę na to, że puszka powinna być przechowywana w temperaturze pokojowej, aby całość była płynna)
  • łyżeczka utartego imbiru
  • łyżeczka tymianku
  • sól do smaku
  • natka pietruszki/ser cheddar/grzanki do dekoracji

Zupę pieczarkową można bez problemu przygotować w wersji bezglutenowej, po prostu należy nie dekorować zupki grzankami. Wersja wegańska zupy to po prostu brak sera. Każda z tych wersji smakuje fantastycznie, ale od Was zależy to, na którą z nich się skusicie. 


Cebulę kroimy w piórka, pieczarki myjemy lub obieramy i kroimy w plasterki. Według mnie pieczarki są niesamowicie niedoceniane, zarówno pod względem odżywczym, jak i w kwestii smaku. Pieczarki są bogate w miedź, selen, potas, zawierają także witaminy A i E. 


Czosnek drobno siekamy. Ja całość smażyłam i gotowałam w garnku, ale równie dobrze możecie to zrobić w głębszej patelni.


Rozgrzewamy garnek, dodajemy olej, podsmażamy pieczarki z odrobiną soli. Kilka plasterków odkładamy do dekoracji. Do pieczarek dodajemy cebulkę i czosnek. Całość mieszamy przez chwilę i dusimy. 


Do całości dodajemy mleko kokosowe, kurkumę, majeranek, tymianek i imbir. Całość ponownie mieszamy i dusimy około 5 minut. Po tym czasie dolewamy 400 ml wrzątku i gotujemy jeszcze przez około 10 minut. Doprawiamy do smaku solą. Całość blendujemy w garnku, w którym wszystko było przygotowywane. 


Zupę z powodzeniem można dodawać ze startym cheddarem oraz grzankami. Wtedy na powierzchni zupy tworzy nam się istna skorupka, co nadaje całości charakteru. 


Zupa ma delikatny smak, dzięki mleku kokosowemu całość jest przyjemna, a pieczarki aż tak nie dominują w tym smaku. 

Takie zupy są świetnym sposobem na urozmaicenie obiadów, które niekoniecznie musza zawierać w sobie mięso. Zupa krem dobrze sprawdzi się także na kolację, rozgrzeje nasz organizm, co jest istotne w okresie jesienno-zimowym. 

środa, 10 października 2018

Cześć!

Przerwiemy passę słodkich wpisów na blogu czymś, co udało mi się przyrządzić z nadmiaru marchewki. Nie zawsze wiem, jak wykorzystać nadprogramowe warzywa, ale zawsze staram się o to, by w kuchni nic się nie zmarnowało.

Marchew posiada wiele wartości odżywczych, ale jest uznawana za zbyt powszechne warzywo i nie tak często przyrządza się z niej różne rozmaitości. W dzisiejszym wpisie mam dla Was fantastyczną, słodko-ostrą pastę na kanapki, która od razu skradła moje serce!


Urozmaicenie diety w warzywa wpłynie korzystnie nie tylko na nasze zdrowie, ale i ogólne samopoczucie, kondycję włosów, paznokci i nawet może pozytywnie wpłynąć na nasze myślenie!

Marchewka:
  • bogata jest w beta-karoten, który korzystanie wpływa na wzrok, więc jeśli wiele czasu spędzasz przed komputerem - marchewka powinna być Twoim towarzyszem (z beta-karotenu nasz organizm wytwarza witaminę A),
  • bogata jest w błonnik - zapobiega zaparciom, reguluje pracę przewodu pokarmowego,
  • bogata jest w fosfor, potas, miedź, żelazo, wapń, cynk, magnez - pomoże uchronić organizm przed anemią i niedoborami ważnych dla zdrowia pierwiastków,
  • jest niskokaloryczna - stanowi idealną podstawę przekąsek.

Do przygotowania pasty na kanapki potrzebujesz:
  • 5 marchewek
  • 5 łyżek oliwy
  • otarta skórka z 1/4 cytryny
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1 łyżka czarnuszki
  • 1 łyżka sezamu (czarnego lub białego)
  • cynamon (szczypta)
  • kardamon (szczypta)
  • kumin (kmin rzymski) - szczypta
  • sól (do smaku)
  • pieprz (do smaku)
  • ulubiona ostra przyprawa/papryczka (do smaku, każdy ma inny poziom ostrości)
 Piekarnik rozgrzewamy do 180° C, marchewki myjemy, obieramy ze skórki, na pędzelek nabieramy oliwy i smarujemy delikatnie nią marchewki. Całość wsadzamy do piekarnika na około 45 minut. 


Tutaj mała uwaga ode mnie, bo zauważyłam, że marchewki bardzo powoli się piekły. O wiele lepiej będzie przekroić je wzdłuż i wtedy wsadzić do piekarnika, szybciej się zrobią. Jeśli gdziekolwiek były mocniej przypieczone - nie ma się czym przejmować, nada to jeszcze więcej smaku i aromatu paście. 


Upieczone marchewki kroimy na mniejsze kawałki i przekładamy do naczynia, w którym będą blendowane. Dodajemy oliwę z oliwek, wszystkie przyprawy (oprócz sezamu i czarnuszki) - całość blendujemy na gładką masę.


Do masy dodajemy czarnuszkę oraz sezam, wszystko mieszamy łyżką do połączenia składników. 


Pastę przekładam do słoiczków, u mnie wyszły dwa mniejsze - lepiej jest dla mnie otworzyć jeden mniejszy i zjeść go w całości, niż robić większy słoik, który będzie stał w lodówce przez długi czas. 


Chociaż z drugiej strony przyznaję się Wam, że taka pasta w lodówce długo nie postoi - jest po prostu pyszna. Marchewka nadaje całości słodkości, przyprawy pikantności i wyrazistości, a oliwa lepkości i spójności. Dosłowne niebo w gębie. 

Pasta może być idealna jako smarowidło do kanapek, ale także świetnie sprawdzi się jako dip do warzyw czy nawet podstawa sosu do ryżu/kaszy. 

Sezon na marchewkę należy w pełni wykorzystać, także zabierajcie się za gotowanie i pieczenie! Powodzenia! 

czwartek, 23 sierpnia 2018

Powoli wchodzimy w jesienną aurę - zebrało mi się na zupy krem i smaki, które przypominają mi o jesieni, zupy które rozgrzewają i pozwalają cieszyć się różnorodnymi smakami. Mam nadzieję, że ta propozycja jak najbardziej przypadnie Wam do gustu! 

Jaki był u mnie cel ugotowania takiej zupy? 

  • spróbowanie nowego smaku - nigdy nie gustowałam w zupach krem,
  • wyzwanie kulinarne - zupy bez dodatku mięsa też mogą być smaczne,
  • zadbanie o własne zdrowie - połączenie składników świetnie działa na płuca i śledzionę - wzmacnia je, taka zupa to dobra propozycja dla osób, którym często towarzyszą infekcje i kaszel.

Czego będziesz potrzebować?
  • 1 dużej cebuli
  • 1 małej dyni 
  • 2-4 ząbki czosnku
  • 3-4 cm utartego korzenia imbiru (ja ścieram na normalnej tarce, ale na najmniejszych oczkach)
  • 1 łyżeczki oregano
  • pół łyżeczki kurkumy
  • szczyptę gałki muszkatołowej 
  • pół łyżeczki suszonego rozmarynu
  • soli morskiej do smaku
  • oleju kokosowego do smażenia
  • jarmuż (na dwie porcje wystarczy spora garść)
  • 1 łyżeczkę oliwy z oliwek
  • soku z cytryny (do skropienia)
  • ulubiona kasza bądź ryż
Jeżeli mamy już wszystkie składniki możemy zacząć przygotowywać zupę krem. Zaczynamy od czynności najprostszej - przygotowanie jarmużu. Jarmuż myjemy pod bieżącą wodą, wrzucamy na sitko, przelewamy wrzątkiem, osuszamy. Następnie całość doprawiamy solą (dosłownie kilka szczypt), oliwą z oliwek oraz sokiem z cytryny. Odstawiamy. 

W międzyczasie rozgrzewamy piekarnik do 180° C (grzanie góra-dół, bez termoobiegu). Dynię myjemy, obieramy ze skórki (jeśli to dynia hokkaido - nie ma takiej potrzeby), usuwamy gniazda nasienne. Ja nie obierałam dyni ze skórki, była dla mnie zbyt twarda i zbyt wiele czasu straciłabym na to, żeby się jej pozbyć. Dynię obrałam ze skórki po upieczeniu :) Dynię kroimy na mniejsze części, doprawiamy solą i oliwą. Blachę wykładamy papierem do pieczenia, układamy dynię, pieczemy około 15 minut, aż dynia będzie miękka.


W drugim etapie cebulę kroimy w piórka, przygotowujemy sobie przyprawy. W garnku rozgrzewamy olej kokosowy, wrzucamy cebulę oraz przyprawy: czosnek, imbir, rozmaryn, oregano, kurkumę, gałkę muszkatołową. Smażymy na wolnym ogniu około 2-3 minut. 


Do garnka z cebulą oraz przyprawami dorzucamy upieczoną dynię i zalewamy wszystko wrzątkiem w ten sposób, aby kawałki dyni lekko wystawały. Całość doprawiamy solą i gotujemy przez około 15 minut. W międzyczasie wstawiamy do gotowania ulubioną kaszę, lub ryż. U mnie było to około pól szklanki kaszy (porcja na dwie osoby). 


Po tych 15 minutach zmniejszamy ogień i gotujemy jeszcze około 5 minut. Po upłynięciu całego wymaganego czasu wszystko blendujemy na gładką masę. W razie potrzeby można doprawić solą lub pieprzem. 

Całość wykładamy do misek. Najpierw wlewamy zupę krem, następnie na kremie układamy ugotowaną kaszę oraz jarmuż. Całość prezentuje się naprawdę smacznie i ciężko nie zakochać się w tym zapachu!


Na koniec mała garstka informacji. Dlaczego warto jeść dynię?
  • idealna na okres przeziębień - dynia jest bogata w cynk oraz witaminę C, zawarty w niej beta-karoten odpowiedzialny jest za łagodzenie stanów zapalnych,
  • ma działanie antynowotworowe - beta-karoten to silny przeciwutleniacz,
  • dba o naszą skórę - bogata w witaminy C, E i A, które okazują się skuteczne w walce ze zmarszczkami.
To jak? Jesteście już przekonani do wykonania takiej zupy-krem z dyni? Gwarantuję Wam, że jeszcze niejednokrotnie wykonacie ją w swoim domu! Co lepsze, zupa może być serwowana nie tylko jako danie główne, ale także jako śniadanie czy kolacja - ciepłe posiłki są ważne!