Pokazywanie postów oznaczonych etykietą na słono. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą na słono. Pokaż wszystkie posty

piątek, 14 lutego 2020

Cześć!

Dość rzadko goszczą u mnie przekąski słone, ale oto jest! Domowe pieczywo chrupkie, które idealnie sprawdzi się jako przekąska do pracy czy na podróż. Uwielbiam takie różnorodne zastosowania wypieków. 

Domowe pieczywo chrupkie - przepis

Przepis jest banalnie prosty, bo wystarczy jedynie wymieszać suche składniki, połączyć z wodą i oliwą i rozłożyć na blasze - nic prostszego! Masz sporo wolnego czasu wieczorem i pusty piekarnik? Działaj! A rano zabierzesz ze sobą aromatyczną przekąskę!


Do przygotowania takiego domowego pieczywa chrupkiego potrzebujesz:


  • 100 g polenty (kaszki kukurydzianej),
  • 60 g łuskanych nasion konopi,
  • 40 g mielonego siemienia lnianego,
  • 40 g posiekanych pestek dyni,
  • 30 g słonecznika,
  • 30 g czarnuszki,
  • 1 spora łyżeczka mielonej papryki wędzonej,
  • 3 łyżeczki mielonej papryki słodkiej,
  • 1 łyżeczka soli,
  • około 300 ml wody,
  • około 60 ml oliwy z oliwek.
Przed przygotowaniem całości rozgrzewam piekarnik do 150 °C.



Po kolei dodaję odmierzone suche składniki. Mieszam je w misce drewnianą szpatułką. 


Po tym czasie dodaję do suchych składników 300 ml wody i około 60 ml oliwy z oliwek. Całość dokładnie mieszam do połączenia składników. Przyjrzyjcie się, jak pięknie całość nabiera koloru od papryki :)


Blachę wykładam papierem do pieczenia. U mnie do tej pory najlepiej sprawdzał się papier do pieczenia w arkuszach. Nie muszę wirować w kuchni z pełnym opakowaniem papieru i nożyczkami czy nożem, bo wyciągam po prostu arkusz i gotowe :) To znacznie ułatwia pieczenie, zwłaszcza, gdy wciąż ma się brudne ręce i nie ma kogo poprosić o pomoc :)

Przygotowaną masę umieszczam na blasze - dokładnie rozprowadzam masę do cienkiej warstwy, aby pieczywo wyszło chrupie. Im grubsze - tym mniejsza szansa na to, że uzyska się zamierzony efekt. Dzięki dodatkowi siemienia lnianego całość robi się fajnie rozciągliwa i elastyczna, dobrze się rozprowadza.

Całość wsadzam do rozgrzanego piekarnika na około 25 minut.


Po tym czasie blachę wyciągam z piekarnika. Za pomocą noża/drewnianej szpatułki kroję masę na "kromki" pożądanej wielkości. Możesz z tego zrobić małe krakersiki, kromki jak typowe pieczywo typu wasa. Całość ponownie wsadzam do piekarnika na około 30 minut monitorując, aby nic się nie przypaliło :)


Po upływie około pół godziny całość wyciągam, rozdzielam te kromki, które niedokładnie były poprzekrajane i wykładam na kratkę, aby odparowały i wystygły.


To kluczowy moment, jeśli chodzi o to, aby kromki zachowały swoją chrupkość :) No powiedzcie sami - czyż nie wyglądają na idealną przekąskę? Nawet na imprezie karnawałowej świetnie się sprawdzą!


Tak gotowe pieczywo chrupkie po wystygnięciu przekładam do pojemniczka, ale nie zamykam szczelnie. Przy szczelnym zamknięciu całość zrobi się miękka i nie będzie to już chrupkie pieczywo :) Aromatu całości nadaje tutaj oczywiście papryka wędzona. Takie przekąski pełne ziaren są idealnym uzupełnieniem diety!

czwartek, 9 stycznia 2020

Cześć!

I w tym momencie zaskoczę Was, jak nigdy :) Mam dla Was przepis na pyszne, soczyste spring rollsy, które dodadzą Wam trochę energii i pozwolą pozytywnie nastawić się na tę zimę (której tak naprawdę niemal nie odczuwam, bo są u nas typowo jesienne klimaty). Gotowi na spora dawkę witamin, chrupiących warzyw i pysznego sosu z mango?


Do przygotowania farszu na sajgonki potrzebujesz:

  • około 10 arkuszy papieru ryżowego,
  • pół białej cebuli,
  • około 300 g mięsa z kurczaka/indyka (marynujemy w curry, sosie sojowym i pieprzu)
  • pół cukinii ze skórką,
  • jedną dużą marchewkę,
  • pół papryki czerwonej,
  • garść rukoli,
  • łyżka sosu sojowego.
Składniki na sos:
  • pół mango,
  • łyżka mleka kokosowego (stałej części),
  • sos słodko-ostry z chili.

Zamarynowane wcześniej mięso (niech marynuje się około 2-3 godzin) dodaję na mocno rozgrzaną patelnię i mieszam, aż pięknie się zetnie.



Marchew i cukinię ścieramy na tarce lub mandolinie do warzyw w charakterystyczne paseczki. Całość wrzucamy na rozgrzana patelnię i przesmażamy. Dodajemy łyżkę sosu sojowego i smażymy jeszcze przez około 2 minuty.


Cebulę kroimy w kostkę, paprykę kroimy dowolnie - ja lubię, gdy czuć jej chrupkość, dlatego jej nie przesmażam. Skroiłam ją też na mandolinie do warzyw.


Aby przygotować sos wrzuć do pojemnika blendera mango, dodaj sos słodko-ostry i łyżkę stałej części mleka kokosowego. Całość zblenduj na gładką masę.



Rukolę umyj i przygotuj ciepłą wodę pod arkusze papieru ryżowego. Gorącą/ciepłą wodę wlej do głębokiego talerza. Mocz w nim arkusze papieru i następnie ułóż papier na desce do krojenia. Nałóż składniki podobnie, jak robi się to w przypadku naszych polskich krokietów.



Sos z mango możesz dodać do środka rollsów lub moczyć gotową przekąskę w takim sosie. Ty decydujesz!

Moje arkusze papieru ryżowego były bardzo małe - szczerze mówiąc myślę, że praca na większych arkuszach jest o wiele prostsza, ale czego się nie robi dla takiej przekąski :) Po kilku pierwszych zawijasach doszłam do lekkiej wprawy i wiedziałam już gdzie złapać i co docisnąć, aby arkusze nie porwały się a farsz nie wyleciał.


Spring rollsy są bardzo popularną przekąską, ale robiłam je dopiero pierwszy raz. Wiem już, że zdecydowanie będę chciała to powtórzyć, bo możliwości jest tutaj mnóstwo. Tak naprawdę jeśli chodzi o farsz to ogranicza nas tylko nasza wyobraźnia i nasze upodobania jeśli chodzi o smaki. Widziałam już wiele przepisów, w których łączono owoce z mięsem i warzywami. Wsadzano do środka liście mięty, bazylii a nawet pokrzywy!


A Wy? Przygotowywaliście już kiedyś spring rollsy? Jak szło Wam zawijanie? Będziecie próbować jeszcze raz czy raczej odpuszczacie? Jakie dodatki w spring rollsach lubicie najbardziej?

niedziela, 22 grudnia 2019

Cześć!

Odchodząc troszkę od typowych świątecznych wypieków mam dla Was przepis na pyszny chlebek kokosowy. Uwielbiam tę strukturę, miękkość ciasta, puszystość i to, że smakuje wyśmienicie zarówno w otoczce słonej, jak i słodkiej!


Do wykonania tego chlebka potrzebujesz:

  • 20 gramów mąki migdałowej,
  • 50 gramów mąki sojowej,
  • 2 żółtka,
  • 4 białka,
  • łyżkę masła orzechowego,
  • łyżeczkę proszku do pieczenia,
  • 130 gramów mleka kokosowego.


Mąki i proszek do pieczenia wymieszaj w jednej miseczce. Odmierz pożądaną ilość mleczka kokosowego, oddziel żółtka od białek.


Białka ubij na sztywną pianę. Możesz dodać do białek odrobinę soli, wtedy powstała piana będzie jeszcze sztywniejsza po ubiciu.

Rozgrzej piekarnik do 175° C, grzanie góra dół, z termoobiegiem.


W misce umieść mleko kokosowe, masło orzechowe, ubite białka, dwa żółtka i składniki sypkie. 


Całość dokładnie zblenduj do połączenia się składników. Masa powinna być gładka - pozbawiona grudek.


Foremkę (u mnie keksówka) wyłóż papierem do pieczenia. U mnie jak zawsze najlepiej sprawdza się papier w arkuszach. W kuchni często zdarza się tak, że do dyspozycji mam jedną rękę, bo druga jest totalnie ubrudzona i nie jestem w stanie szukać papieru do pieczenia, zabierania się za nożyczki i obcinania konkretnej długości papieru. A tak to mam arkusz, wyciągam go, układam na blasze lub wyściełam nim formę i od razu sprawniej idzie praca :)

Masę przelewamy do keksówki i wsadzamy do rozgrzanego piekarnika. Pieczemy przez około 35 minut. Ciasto jest gotowe, gdy po wsadzeniu w ciasto patyczka, ten będzie suchy :)



Praca z tym papierem jest tym bardziej przyjemna, że jest on dwustronnie silikonowany, więc żadne zapachy i smaki nie przechodzą na niego, ani od takowych nie oddaje do potrawy. Papier nie przypala i nie kruszy się, jak to często ma miejsce, gdy pieczemy długo i w wysokich temperaturach.

Sprawdzałam go też w przypadku pieczonych warzyw, które wcześniej były obtoczone w przyprawach i dodany był do nich olej. Cała marynata nie przesiąknęła przez papier na blachę, także dla mnie to ogromny plus i mniejszy kłopot ze sprzątaniem i doczyszczaniem blachy (nie znam osoby, która lubi to robić!).


Tak upieczony chlebek pozostaw jeszcze na 15 minut w lekko uchylonym, ale wyłączonym piekarniku. Później wyciągnij go i krój dopiero po całkowitym wystygnięciu.

Jako dodatek w tym przypadku świetnie sprawdzi się zarówno masło orzechowe, dżem, jak i wytrawna pasta warzywna. Możesz go jeść na słodko i na słono, tak, jak lubisz! Zabierz go do pracy, w podróż czy do szkoły - takich przekąsek nigdy dość :)

niedziela, 17 listopada 2019

Cześć!

Jako, że pogoda za oknem nie rozpieszcza, coraz częściej eksperymentuję w kuchni i mam dzisiaj dla Was przepis na coś naprawdę pysznego! Drożdżowe paluchy, które stanowią idealne uzupełnienie diety, dla osób, które nie potrafią sobie odmówić przekąsek (zdecydowanie należę do tego grona osób)!

Prawdą jest, że wymagają od nas trochę cierpliwości, ale zazwyczaj długie czekanie popłaca. Aromat, który unosi się w kuchni podczas ich pieczenia jest naprawdę fantastyczny! Oliwki, zioła, suszone pomidory, przyprawy... Zapraszam do królestwa smaków zamkniętego w małych paluchach!


Do przygotowania tych paluchów potrzebujesz:

  • 1/3 szklanki mąki jaglanej,
  • pół szklanki mąki gryczanej,
  • 1/3 szklanki mąki owsianej,
  • pół szklanki mąki ryżowej,
  • 2 łyżki skrobi z tapioki lub skrobi ziemniaczanej,
  • 1 łyżeczkę soli,
  • 2 łyżeczki suszonych drożdży,
  • 1 łyżeczka cukru,
  • 1 łyżka łupin babki jajowatej,
  • 1 i 1/4 szklanki bardzo ciepłej wody (ale nie wrzątku!),
  • 2 łyżki rozpuszczonego oleju kokosowego.
Przyprawy:
  • 1 łyżeczka suszonego tymianku, rozmarynu,
  • 1 łyżka nieaktywnych płatków drożdżowych,
  • około 10 sztuk oliwek (czarnych lub zielonych),
  • 2 suszone pomidory,
  • opcjonalnie i w ilościach dobranych indywidualnie: czosnek granulowany, czarnuszka, curry, czosnek niedźwiedzi, sezam (biały i czarny), wędzona papryka, sól gruboziarnista.

Zagotuj wodę, odlej odpowiednią ilość (1 i 1/4 szklanki), aby mogła trochę ostygnąć w czasie przygotowywania ciasta. W szklanej misce mieszamy wszystkie suche składniki (sól, cukier, mąki, drożdże, babkę jajowatą, płatki drożdżowe, zioła (tymianek i rozmaryn).


Oliwki i suszone pomidory drobno siekamy i dodajemy do suchych składników. Całość dokładnie mieszamy. Do mąk dodajemy rozpuszczony olej kokosowy i stopniowo wlewamy bardzo ciepłą, ale nie gorącą wodę (bo zabije drożdże, które mają nam pracować). 


Ciasto stopniowo mieszamy łyżką, aż zacznie się wyrabiać. Ciasto będzie dość gęste, ale nie ma mowy o wyrabianiu go dłońmi.


Ciasto przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe, nieprzewiewne miejsce na około godzinę. Drożdże zaczną pracować i ciasto pięknie nam wyrośnie.


Po godzinie ciasto powinno być naprawdę wyrośnięte, drożdże powinny prawidłowo pracować zostawiają właśnie takie pęcherze powietrza jak na poprzednim zdjęciu. Dlatego właśnie lubię pracę w szklanych miskach - widać, co dzieje się z ciastem i czy prawidłowo pracuje. Tak wyrośnięte ciasto odgazowujemy - mieszamy łyżką do momentu, aż rozbijemy wszystkie pęcherzyki powietrza.

Dłonie lekko natłuszczamy olejem. Z ciasta małymi partiami odrywamy kawałki i rolujemy na stolnicy, aby powstał nam taki paluch, na jakiego mamy ochotę. Większy, mniejszy, możesz zapleść je w warkocz, skręcić ze sobą dwa, lub skręcić jeden.


Na stolnicę wysypuję przyprawy, których chcę użyć do danego palucha np. curry, czarnuszka, sezam, suszona cebulka itp. Następnie obtaczam w przyprawach palucha, zawijam i układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piekarnik rozgrzewam do 180° C z funkcją termoobiegu. 



Uformowane paluchy wkładam do rozgrzanego piekarnika i piekę około 20 minut. Pod uwagę weź także grubość paluchów - im grubsze, tym więcej czasu na pieczenie będą potrzebowały, ale w środku będą zdecydowanie miękkie i puszyste. Te cieńsze będą chrupiące, idealne do maczania w sosach, dipach.


Paluchy po upieczeniu przekładam jeszcze na kilka minut na kratkę, aby odparowały. Później przerzucam je do jakiegoś pojemnika lub wysokiej szklanki i rozkoszuję się smakiem ziół, zdrową przekąską i chrupiącą strukturą.

Takie paluchy z powodzeniem możesz zabrać w podróż, do pracy czy szkoły. Świetnie sprawdzą się jako typowe fingerfoody na imprezie, domówce, urodzinach czy spotkaniu rodzinnym.

wtorek, 15 października 2019

Cześć! 

Sezon na dynię w mojej kuchni trwa w najlepsze i mam nadzieję, że Wy już zdążyliście się do niej przekonać! Mam dla Was propozycję, która w innej formie zdążyła już pojawić się na blogu. Zupa krem z dyni! (poprzedni przepis tutaj). 

Kupcie dynię, kilka innych składników i zabierajcie się do gotowania! Niejednokrotnie dynia jest już w przecenie - spieszcie się :)


Mnogość smaków, piękny kolor, walory smakowe i zdrowotne. Zupa naszpikowana jest witaminami i naturalnymi antybiotykami, dlatego nie lekceważcie tego przepisu, zwłaszcza w czasie, kiedy przeziębioną osobę można spotkać na każdym kroku.

Do przygotowania tej zupy potrzebować będziecie:

  • jednej średniej dyni hokkaido (lub innej, ale to właśnie dynia hokkaido nadała takiego koloru),
  • 2 średnich cebul,
  • około 5 ząbków czosnku,
  • kawałek, około 4 cm świeżej kurkumy,
  • bulionu mięsnego lub warzywnego (około 400 ml),
  • puszka mleka kokosowego
  • curry,
  • sól,
  • pieprz,
  • suszony imbir,
  • ostra papryka,
  • ulubione orzechy (u mnie prażone orzechy laskowe, ale mogą być również włoskie, ziemne, migdały, pistacje),
  • filet z piersi indyka (opcjonalnie, my tym razem mieliśmy wersję z mięsem),
  • przyprawy do fileta: odrobina cynamonu, do smaku: ostra papryka, sól, pieprz,
  • pietruszka do dekoracji,
  • olej do smażenia (u mnie ryżowy).

  1. Dynię hokkaido można jeść razem ze skórką, dlatego dokładnie szoruję ją pod bieżącą wodą z każdej strony, kroję na mniejsze kawałki. Jeśli macie inną dynię, polecam ją umyć i obrać, a następnie pokroić.
  2. Czosnek kroimy w płatki, cebulę w piórka (może być niedbale, bo i tak wszystko później zblendujemy). W garnku rozgrzewamy odrobinę oleju, jak do smażenia, gdy będzie gorący - wrzucamy czosnek i cebulę. Przesmażamy przez około 3 minuty do zarumienienia. Następnie ściągamy na osobny talerzyk, aby się nie przypaliło.

3. Do garnka dodajemy jeszcze odrobinę oleju. Po jego rozgrzaniu wrzucamy całą dynię i przesmażamy kolejne 3-4 minuty ciągle mieszając.

4. Do dyni dodajemy około 200 ml bulionu mięsny/warzywny i całość mieszamy. Gotujemy na małym ogniu co jakiś czas kontrolując miękkość dyni. Podczas gotowania dodajemy sól, pieprz do smaku, dodajemy po łyżeczce curry, suszonego imbiru, pół łyżeczki ostrej papryki. Świeżą kurkumę obieramy, ścieramy na tarce o małych oczkach i dodajemy. Całość dokładnie mieszamy. Dodajemy mleko kokosowe (większość stałej części, rzadszą część z powodzeniem można później wykorzystać do koktajli :)).


5. Blender w dłoń i gdy dynia jest ugotowana do miękkości, całość blendujemy na gładziutką masę. Jeśli idzie zbyt opornie, dodajemy więcej bulionu, aż konsystencja będzie dla nas zadowalająca. Zupa powinna być gęsta, kremowa, jednolita. Jeśli czegokolwiek Wam w niej brakuje, doprawcie po swojemu! To tylko moje propozycje! :)

6. Zupę przekładamy na najmniejszy ogień i gotujemy jeszcze chwilę. W tym czasie filet z indyka kroimy na mniejsze paseczki, wrzucamy do miski, dodajemy przyprawy, mieszamy i wrzucamy na patelnię, np. grillową. Smażymy do lekkiego zarumienienia się mięsa.



7. Orzechy siekamy drobno. Gdy mięso będzie gotowe, zupę wykładamy do głębokich talerzy, na zupie układamy mięso, posypujemy całość orzechami, dekorujemy natką pietruszki i gotowe!


Z tego przepisu wychodzą aż 4 porcje, więc będziecie mieli obiad na dwa dni lub w jeden dzień obiad, a w drugi kolację na ciepło. Gwarantuję, że zakochacie się w tym smaku i będziecie chcieli powtórzyć tę zupę!

Smacznego!

wtorek, 25 czerwca 2019

Cześć!

Mam dzisiaj dla Was przepis na chleb gryczany, który robi się bez większego bałaganu w kuchni, więc przepis powinien przypaść do gustu osobom, które nie lubią marnować swojego czasu na sprzątaniu :)


Zobaczcie, jak pięknie mi wyrósł - bardzo podoba mi się to, jak podczas wyrastania pracowało ciasto! Chleb jest w 100% bezglutenowy także świetnie sprawdzi się dla osób na diecie bezglutenowej lub z nadwrażliwością na gluten.

Do przygotowania tego przepisu potrzebujesz:

  • około 400 gramów mąki gryczanej
  • 1 łyżeczkę soli
  • 3 łyżki nasion chia
  • 7g suchych drożdży
  • 1 łyżkę cukru brązowego
  • około 450 ml ciepłej wody
  • ulubione dodatki w postaci ziaren: u mnie nasiona słonecznika i pestki dyni (kilka łyżek)

Wszystkie suche składniki (oprócz ziaren) umieszczamy w sporej misce, aby było łatwiej nam mieszać. Mąkę przesiewamy, dodajemy sól, cukier, drożdże i nasiona chia. 


Suche składniki łączymy ze sobą. W międzyczasie przygotowujemy ciepłą wodę. Pamiętajcie, by nie była ona za gorąca - w przeciwnym razie zniszczy nam drożdże i chleb nie wyrośnie.


Do miski z suchymi składnikami na chleb gryczany wlewamy ciepłą wodę. Całość mieszamy aż do połączenia składników. Gdy składniki będą pięknie połączenie wmieszaj w nie pestki dyni, słonecznika, czy co tam jeszcze lubisz :) Ciasto będzie miało dość lejącą formę, ale nie należy się tym przejmować - dajmy mu czas na wyrośnięcie. Tak przygotowane ciacho przykrywamy bawełnianą ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około 50 minut.


Po tym czasie foremkę na chleb (typową keksówkę) smarujemy tłuszczem - u mnie olej kokosowy i obsypujemy np. płatkami owsianymi. Masę wlewamy do tak przygotowanej keksówki i ponownie przykrywamy oraz odstawiamy do ciepłego miejsca do wyrośnięcia na około 20 minut.

Rozgrzewamy piekarnik do 200° C, u mnie grzanie góra dół, pod koniec pieczenia już tylko dół. Wsadzamy foremkę do piekarnika i ustawiamy czas pieczenia na 15 minut. Po tym czasie zmniejszamy temperaturę do 190° C i pieczemy 15-20 minut.


U mnie góra nawet się nie zarumieniła, a chlebek był już gotowy. Dlatego pamiętajcie, że zawsze z powodzeniem możecie ciasto sprawdzić patyczkiem. Suchy patyczek - chlebek/ciasto gotowe! Po upieczeniu bochenka wyciągnij go z foremki i ustaw na kratce, aby wystygł. 


Najlepiej smakuje jeszcze tego samego dnia - skórka jest chrupiąca, środek miękki i wilgotny, ale chlebek nie kruszy się! Myślę, że dla osób z problemami żołądkowymi po glutenie takie rozwiązanie może okazać się bardzo przydatne i wygodne. W tym przepisie długi jest jedynie proces oczekiwania na kolejne czynności, ale jeśli akurat ktoś spędza trochę czas w domu, np. późnym popołudniem, to nie ma problemu.


Góra, skórka chleba u mnie wyglądała właśnie tak. Lekko popękała, ale w niczym to nie przeszkadzało! Nawet podczas krojenia nie było większych problemów :)

To teraz zrobić zapasy i brać się za pieczenie!

Na moim blogu już wcześniej pojawił się przepis na bułki orkiszowe (tutaj) i bezglutenowe bułki w innej odsłonie (tutaj). Sprawdzajcie i korzystajcie!